Mijn zoon van 7 begon een schriftje bij te houden. Ik heb er nooit om gevraagd.
Het lag na drie weken vol. Ik heb het gefotografeerd voordat hij aan het tweede begon. Spelfouten heb ik laten staan.
Ik zet er dit onder omdat mensen me vragen wat er precies gebeurd is.
Sem zat voor die woensdag elke dag vier uur op zijn tablet. Ik heb schermtijdlimieten geprobeerd, beloningskaarten, de wifi eruit trekken. Alles hield het ongeveer een week vol.
Dat schriftje heb ik nooit bedacht. Het lag op zijn kamer en hij is er zelf in gaan schrijven. Dag vier is leeg omdat hij die avond bij zijn oma was.
De tablet is niet weg. Maar doordeweeks vraagt hij er niet meer automatisch om, en dat is voor het eerst sinds hij vijf was.
Ik heb geen advies. Ik heb alleen een schriftje.
HD-schermpje in plaats van een oculair. Je legt iets neer, draait één knop, en het staat er. Vanaf 4 jaar.
Ik dacht eerlijk gezegd dat hij er na een paar dagen op uitgekeken zou zijn. Inmiddels zijn we drie weken verder en wordt hij nog steeds bijna dagelijks gebruikt.
Hij neemt hem nu zelfs mee naar opa en oma. Alles moet ineens onder de microscoop 😂 bladeren, muntjes, zelfs z’n eigen trui.
Dat lege dag 4 raakte me. Zo echt. Onze dochter houdt sinds twee weken hetzelfde soort schrift bij, met tekeningen erbij.
Vooral dat je foto’s kunt maken vindt onze dochter geweldig. Ze heeft inmiddels een hele verzameling van dingen die ze in de tuin heeft gevonden.
zijn oog is niet 1 oog het zijn er wel 1000" — dit heb ik voorgelezen aan mijn man. Precies hoe onze zoon praat.
Reacties van lezers