Ik heb 30 dagen bijgehouden hoeveel mijn zoon op zijn tablet zat. Dit is het vel.
Geen app, gewoon een A4 op de koelkast en een pen. Ik verwachtte een vlakke lijn. Dat werd het niet, maar ook niet wat ik hoopte.
Het originele vel. Ik heb het bewaard omdat mensen erom vroegen.
Wat ik hieruit haal
Van gemiddeld 4 uur 10 in de eerste dagen naar 1 uur 58 in de laatste week. Dat is meer dan ik had verwacht, en ik ben er ook meteen wantrouwig van geworden, dus ik zet er de kanttekeningen bij.
Dag 12 en 13 waren griep. Zes uur en vijf kwartier. Ik heb overwogen die eruit te laten, maar dan klopt het niet meer. Zo gaat het in een gezin: er komt altijd een week tussendoor waarin alles wat je bedacht hebt niet werkt.
De vrijdagavond is nooit gedaald. Dat is bij ons filmavond en dat blijft zo. Elke vrijdag in deze meting staat boven de drie uur en dat vind ik prima.
Dag 23 was ruzie. Hij wilde de tablet en ik zei nee omdat we net bezig waren. Achteraf denk ik dat ik dat verkeerd heb aangepakt. Op dat soort dagen zie je precies waarom een verbod niet werkt.
En het belangrijkste: ik heb geen enkele regel ingesteld. Geen schermtijdlimiet, geen beloningskaart, geen afspraak. Ik heb alleen dat ding op de eettafel gezet en er verder niets over gezegd.
Dat is voor mij de uitkomst van deze dertig dagen. Niet de cijfers, maar dat ik voor het eerst niets heb hoeven afpakken.
Dat je die griepweek erin laat staan maakt het geloofwaardig. Bij elke andere post zou dag 12 er stiekem uit zijn geknipt.
Wij zijn dit vorige week ook gaan bijhouden. Alleen het opschrijven zorgt bij ons al voor minder, want je wordt je er bewust van.
"Ik heb voor het eerst niets hoeven afpakken." Precies dit. Bij ons is het altijd een gevecht en daar word ik zelf ook moe van.
Deze pagina bevat een link naar de webshop. De meting is van ons eigen gezin en is geen onderzoek.